a4810b2a

‘Deelname aan het plastic pact is vrijwillig, maar niet vrijblijvend’

Wed, 09 Mar 2022 10:50:41 GMT

This is a subtitle for your new post

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own fro [SPECIAL: DUURZAAMHEID] DEN HAAG - Is jouw bedrijf ook al lid van de club? FrieslandCampina, Unilever, Nestlé, Coca-Cola, Heineken, Albert Heijn, Jumbo, Plus, Lidl, Ekoplaza, maar ook ABN Amro, TNO en het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, allemaal ondertekenden ze het Plastic Pact NL – en de groep is nog veel groter. De gezamenlijke doelstelling: méér met minder plastic in 2025. Secretaris van de stuurgroep Plastic Pact Nederland Martijn van Rijn vertelt over de ambities van de ondertekenaars en de uitdagingen waar ze mee te kampen hebben.

Het Plastic Pact kwam niet uit de lucht vallen, vertelt Van Rijn. “Het ontstond in 2018 in het Verenigd Koninkrijk, als uitvloeisel van de doelstellingen voor een circulaire economie die de Britse Ellen MacArthur Foundation formuleerde.
Stientje van Veldhoven was destijds staatssecretaris van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en zij nam in navolging van het UK Plastics Pact het initiatief tot het Plastic Pact Nederland. Daarna ging het balletje pas echt rollen en werd het voorstel ook in een Europese context opgepakt; de uitdagingen rond plasticverpakkingen strekken zich immers ver over onze landsgrenzen uit”, aldus Van Rijn. Inmiddels zijn er 12 Plastic Pacts wereldwijd, die deel uitmaken van het netwerk van de Ellen MacArthur Foundation en min of meer gemeenschappelijke doelen hebben.

Elke schakel is nodig
Wat zijn die doelen dan? “Het zijn er vier”, vertelt Van Rijn, die ze vervolgens op een rijtje zet. “Allereerst willen we dat alle plastic verpakkingen en eenmalige plastic producten waar mogelijk en zinvol herbruikbaar, maar in ieder geval 100 procent recyclebaar zijn. Ten tweede streven we naar 20 procent minder gebruik van plastic. Ten derde moet minimaal 70 procent van de eenmalige plastic producten en verpakkingen hoogwaardig worden gerecycled en als laatste willen we dat alle eenmalig te gebruiken plastic producten en verpakkingen gemiddeld minstens 35 procent recyclaat bevatten, de plastic korrels die gemaakt zijn van ingezameld en gerecycled plastic afval. En al die doelen moeten zijn behaald in 2025.” Behoorlijk ambitieuze doelstellingen, dat vindt Van Rijn zelf ook, maar zeker niet onhaalbaar. Daarover straks meer. Want wie zijn precies de partijen die het Plastic Pact hebben ondertekend en wat wordt er van hen verwacht? Van Rijn: “Bedrijven uit de hele keten, dus die plastic verpakkingen ontwerpen, produceren, inzamelen, sorteren, recyclen en op de markt brengen, hebben het pact ondertekend. Daarnaast zijn er ook branches en kennispartners actief. Dat moet ook wel, want we hebben elke schakel nodig om aan die doelen te werken. Deelname is vrijwillig, maar niet vrijblijvend. De 110 ‘koplopers’, zoals wij ze noemen, onderschrijven de doelen en hebben de ambitie die waar te maken. Het is geen gemakkelijke opgave, maar deze bedrijven steken hun nek uit om de doelen te behalen. Ze moeten er ook echt voor aan de bak en investeren er tijd en geld in. Dat doen ze omdat ze er de noodzaak van inzien.” En als ze dat toch niet doen? Van Rijn geeft aan dat jaarlijks een voortgangsmeting wordt gedaan. “Wanneer we het vermoeden hebben dat bedrijven onderpresteren, gaan we zeker het gesprek met ze aan”, legt hij uit.

Innovaties
Maar het tegengestelde is nu het geval, want bedrijven komen regelmatig met nieuwe innovaties, vertelt Van Rijn. Als voorbeeld geeft hij de verpakkingen voor nootjes. De bakjes hadden voorheen een plastic deksel, nu alleen een flexibel plastic laagje. Ook champignonbakjes zijn van gedaante gewisseld: waar ze eerst blauw waren, zijn ze nu transparant, wat veel beter recyclebaar is. “Plastic heeft vaak de beste milieuprestatie, vervanging door een alternatief materiaal is niet altijd de beste optie”, zegt Van Rijn. “Het is een prachtig verpakkingsmateriaal, licht in gewicht, transparant en hygiënisch.
Vervanging van plastic moet meerwaarde hebben, in elk geval minstens dezelfde prestatie geven.” Minder plastic betekent ook: meer hergebruik van plastic. Herbruikbare verpakkingen vragen echter om nieuwe businessmodellen, denk aan de invoering van statiegeld op een herbruikbare beker of maaltijdverpakking. Van Rijn: “Dit zijn lastige innovaties, want naast de technologische ontwikkeling die nodig is om de verpakking retour te krijgen, moet er ook gereinigd worden en er is mogelijk een nog grotere uitdaging en dat is de gedragsverandering bij de consument. Die moet uiteindelijk zijn herbruikbare beker bij zich hebben of aanschaffen en retourneren.” Hierin wordt deze (naast de producent) bijgestuurd door wetgeving, zoals de ‘Singleuse plastic directive’ van de EU, die op 3 juli 2021 is ingegaan en waarin bijvoorbeeld wordt gestuurd op herbruikbare drinkbekers in bepaalde sectoren en dat plastic rietjes niet langer mogen worden verkocht.

Roadmap
Van Rijn vertelt dat de stuurgroep van het Plastic Pact de ondertekenaars faciliteert bij de ketensamenwerking om te komen tot de benodigde innovaties.
Binnenkort wordt de roadmap gelanceerd, een richtinggevend document waarin beschreven staat wat er moet gebeuren op welk punt in de transitie. Het staat vol actiepunten om te komen tot doelrealisatie. “We bieden hiermee inspiratie en ondersteuning aan onze koplopers. In het document staat bijvoorbeeld vermeld wat de grootste opgaven zijn van dit moment. Zo zijn er zes plasticstromen die we circulair proberen te maken, waaronder PET-trays en de stroom gemengde plastics. Die zijn lastig te recyclen en binnen het Plastic Pact brengen we belanghebbende partijen samen om dit probleem op te lossen. De ene partij speelt bijvoorbeeld een rol in de aanpassing van het ontwerp van een verpakking, de ander kan aangeven aan welke eisen het ontwerp moet voldoen zodat het goed gerecycled kan worden”, vertelt Van Rijn. Twee keer per jaar komen de ondertekenaars bij elkaar en tijdens de volgende bijeenkomst, die eind maart zal plaatsvinden, wordt de roadmap gepresenteerd. Ook bedrijven die het Plastic Pact (nog) niet ondertekend hebben, kunnen gebruikmaken van het document, dat straks online toegankelijk is.

Complex
Het klinkt als een hels karwei en dat is het ook, bevestigt Van Rijn: “Er is een hele keten van bedrijven betrokken bij het Plastic Pact en om met zijn allen te zorgen voor verandering is op zich al een hele opgave. Daarnaast bieden ook de complexe verpakkingen genoeg uitdaging. Verpakkingen met meerdere laagjes hebben een hele nuttige functie, maar zijn slecht recyclebaar. Hier alternatieven voor zoeken is geen sinecure.” En dan heb je nog de eerder genoemde gedragsverandering van de consument, ook al zo’n horde. Toch hoopt Van Rijn de komende jaren, samen met de koplopers in de hele keten, grote veranderingen teweeg te kunnen brengen. Om in het ijkjaar 2025 de doelen te hebben gerealiseerd. Wat Van Rijn betreft zijn die zeker haalbaar, maar het gaat allemaal niet vanzelf. “Alle partijen in de keten moeten hun uiterste best doen om met elkaar de doelen te halen en dat is voor de een makkelijker dan voor de ander. De frisdrankindustrie doet het al heel goed; er is een goed statiegeldsysteem en de petflessen waarin frisdranken worden verpakt, zijn goed recyclebaar. Ook de wetgeving is vergevorderd op dit gebied. Bedrijven die te maken hebben met multilayerverpakkingen, zoals soepzakken, hebben het lastiger. Zij zijn hard op zoek naar andere manieren om hun producten te verpakken, maar het is heel complex. Hier moeten echt innovaties gaan plaatsvinden. Bedrijven met een divers assortiment staan dan ook voor grote uitdagingen, maar nemen veel initiatief om die het hoofd te bieden”, zet Van Rijn uiteen. Hij vervolgt: “In 2025 zullen we alle ervaringen en resultaten evalueren. Hopelijk hebben we dan met elkaar een nieuwe standaard neergezet. En we kunnen dan ook vervolgdoelen opstellen. Wat zijn dan de meest uitdagende onderwerpen? We gaan het zien, in 2025.”

Bron: Levensmiddelenkrant

Sorteren van plastic grootste probleem bij hergebruik

Wed, 09 Mar 2022 10:40:38 GMT

This is a subtitle for your new post

Op zoek naar de holy grail van food-to-foodrecycling

Sorteren van plastic grootste probleem bij hergebruik

[SPECIAL: DUURZAAMHEID] DEN HAAG/DEVENTER - Plastic voedselverpakkingen houden de gemoederen nogal bezig. Ze vertegenwoordigen 40 procent van het plasticvolume in Nederland, zijn gemaakt van fossiele brandstoffen, worden vaak maar eenmalig gebruikt en belanden vervolgens in de vuilnisbak of erger: in de natuur. Knappe koppen zijn al langer bezig oplossingen te bedenken voor het plasticprobleem en die zoektocht is in een stroomversnelling geraakt met de belofte van fabrikanten, supermarkten en andere schakels in de keten om zich in te zetten voor het gebruik van minder, gerecycled en herbruikbaar plastic.

“We gaan het gewoon doen en dan zien we wel waar het schip strandt”, zei Roland ten Klooster bij aanvang van het onderzoek naar een goede manier om plasticafvalstromen te sorteren. Ten Klooster heeft een ontwerpbureau voor verpakkingen en zijn ontwerpen zijn dan ook in iedere supermarkt te vinden. Neem bijvoorbeeld het dekseltje van Hak, dat uit zijn brein ontsproten is. Daarnaast is hij professor Packaging Design and Management aan de Universiteit van Twente. Na het PP (polypropeen, red.) Food2Food recyclingproject van het Plastic Pact is hij nu onafhankelijk projectleider van de Coalitie Food2Food 2.0. Hierin zetten meer dan veertig ketenpartners zich in voor circulair gebruik van plastic. Het gaat om bedrijven die het Plastic Pact hebben ondertekend en zich sterk maken om het gebruik van plastic verpakkingen terug te dringen. Daaronder ook levensmiddelenfabrikanten, retailers en plasticproducenten. Gek genoeg niet het Afvalfonds, dat de sorteerders betaalt. Ten Klooster: “Vaak blijft het bij theoretische modellen wanneer werkgroepen oplossingen verzinnen voor bepaalde problemen, maar ik wil liever pragmatisch aan de slag gaan. Daarom ligt de focus binnen deze werkgroep op een industriële test van CurvCode. Dat is een Nederlandse innovatie voor het scheiden van plastics uit afvalstromen. Want daar ligt de grootste uitdaging in plasticrecycling.” Han Meiberg is business development directeur bij FiliGrade Sustainable Watermarks, het technologiebedrijf dat het digitale watermerk CurvCode heeft ontwikkeld, en hij schuift dan ook aan bij het gesprek over de rol van sortering in de circulaire plasticketen.

Polypropeen
Het recyclen van petfles naar petfles gaat al heel goed, vertellen Ten Klooster en Meiberg, en dat heeft verschillende redenen. Een daarvan is dat het materiaal vrij dicht is en daardoor verontreiniging enigszins op afstand kan houden.
Polypropeen daarentegen, dat onder meer gebruikt wordt voor margarinekuipjes, kwarkbakjes en de emmers van cherrytomaatjes, is een ander verhaal.
Dit materiaal is als een spons: het zuigt veel op en daar is de wetgever huiverig voor. Voedselverpakkingen moeten immers voedselveilig zijn en volgens wetgeving moet daarom worden aangetoond dat gerecyclede plastics die opnieuw worden ingezet voor verpakkingen van levensmiddelen eerder zijn gebruikt voor levensmiddelen. Van polypropeen naar polypropeen recyclen gaat technisch op zich wel goed, vinden ze allebei, maar nu kan dat alleen vanwege de wetgeving wanneer de verpakkingen worden gerecycled naar non-foodproducten, zoals emmers voor verf. Toch denken Ten Klooster en Meiberg ook deze plasticverpakkingen terug te kunnen recyclen naar voedselverpakkingen. Meiberg: “De markt is er ook aan toe. Tweeënhalf jaar geleden was niemand bereid geld neer te leggen voor gerecycled polypropeengranulaat, maar inmiddels heeft elke zichzelf respecterende multinational het Plastic Pact ondertekend en dus het gerecyclede plastic nodig om de duurzaamheidsdoelen te halen. Op dit moment is er zelfs een tekort aan gerecycled plastic.”

Watermerk
De consensus is dat de hele keten moet bijdragen om de milieubelasting van plastic te verlagen. “We slagen alleen als iedere schakel bereid is een steentje bij te dragen, van het design tot aan de sorteerstraat”, legt Ten Klooster uit. Daarom nemen ook bedrijven als FrieslandCampina en Jumbo deel aan de werkgroep.
“Het grote probleem is dat we afval inzamelen dat we niet goed kunnen recyclen. Op dit moment wordt rond de 30 procent van het plastic gerecycled, terwijl 70 procent of zelfs meer technisch haalbaar zou moeten zijn. De vraag naar gerecycled plastic neemt juist toe en dat moet ook, want anders zijn de doelen van het Plastic Pact niet haalbaar. De oplossing kan zijn om het verpakkingsmateriaal te ontwerpen met recycling in het verschiet. Die verpakkingen kunnen dan worden herkend in de sorteerstraat”, zegt Meiberg, die een paar jaar geleden met zijn Europese conculega’s overeenkwam dat digitale watermerken een veelbelovende oplossing zouden kunnen zijn voor het sorteerprobleem. Nu is iedereen, in de woorden van Meiberg, op zoek naar de holy grail . Hij hoopt dan ook dat Nederland koploper wordt in de food-to-foodrecycling van plastic. Hoe werkt het? Meiberg: “Wij hebben een code verwerkt in de structuur van het plastic, kleine bobbeltjes of kuiltjes, die als een soort braille fungeren. In labels, stickers en sleeves zetten we de code bijna onzichtbaar in het artwork. Dit digitale watermerk kan vervolgens door de sorteermachine worden uitgelezen. Ook als de verpakking beschadigd is of sterk vervuild.” De technologie heeft zich al bewezen in een nagebootste situatie, menen Ten Klooster en Meiberg, en nu wordt er getest in een werkelijke situatie. In april zullen 300.000 stuks verpakkingen met watermerk opgeleverd zijn. Deze worden gemengd met afval en vervuild, zodat de testsituatie de werkelijkheid zo dicht mogelijk benadert. En dan kijken wat er gebeurt op de testlocatie. “Aankomende zomer willen we de technologie onafhankelijk laten beoordelen. Dan zullen de testresultaten beschikbaar zijn en technisch klaar voor marktintroductie”, vertelt Meiberg. De recycling van plastic voedselverpakking naar plastic voedselverpakking moet dan een feit zijn voor zowel pet-als PP-verpakkingen.

Werkpaard
Toch zit daar een addertje onder het gras, want de wetgeving loopt nog niet synchroon met de ontwikkelingen in het veld. Ten Klooster: “Aan gerecycled plastic worden terecht zwaardere eisen gesteld dan alle andere verpakkingsmaterialen, maar dat heeft nu een blokkerend effect op de ontwikkeling van food-to-foodoplossingen. Terwijl er de laatste twee jaar zoveel initiatieven zijn die laten zien dat food-to-foodrecycling voedselveilig kan. Wij kunnen onmogelijk onze circulaire doelen behalen met de huidige regels. Wel zien we dat de wetgever eindelijk lijkt mee te gaan in onze argumentatie. En dat is mooi, want plastic kan de meest duurzame verpakking zijn die er is. We mogen er best meer waardering voor uitspreken. Niemand staat stil bij het hoge niveau van plastic.” Meiberg voegt toe: “Plastic is het werkpaard van de moderne economie.”

Bron: Levensmiddelenkrant

Supermarkten ruim op koers om duurzame verpakkingsdoelstellingen te halen

Sat, 04 Dec 2021 17:39:03 GMT

Het verduurzamen van verpakkingen is een belangrijke maatschappelijke opgave voor de supermarktbranche. Daarom heeft het CBL, samen met haar leden, een aantal heldere doelen opgesteld voor het verminderen van verpakkingen, het gebruiken van duurzaam materiaal en de recyclebaarheid van verpakkingen. Wat was de status daarvan in 2020? Dat wordt toegelicht in de vandaag gepubliceerde Verpakkingsrapportage 2020. ‘In 2025 ligt er twintig procent minder verpakkingsmateriaal in de supermarkten en is 95 procent van het verpakkingsmateriaal recyclebaar.’ Om de overkoepelende ambitie te behalen, werken supermarkten aan zes doelstellingen. Zo is 82 procent van de primaire en secundaire verpakkingen nu al recyclebaar. Ook is tachtig procent van het papier en karton in die verpakkingen FSEC/PEFC-gecertificeerd en/of van gerecycled materiaal.

'Veel plastic in supermarkten is niet goed te recyclen'

Wed, 17 Nov 2021 10:39:20 GMT

This is a subtitle for your new post

'Veel plastic in supermarkten is niet goed te recyclen'

17-11-2021 bron: NOS ANP

Meer dan de helft van de plastic verpakkingen in supermarkten is niet goed recyclebaar. Dat blijkt uit onderzoek van milieuorganisatie Natuur en Milieu.

De onderzoekers kochten bij zeven winkels steeds dezelfde 57 producten, waaronder tubes honing, bakjes champignons en flessen sinaasappelsap. Daarvan bleek zo'n 65 procent niet of deels te recyclen.

AH de beste, Jumbo minder

Er zijn wel verschillen tussen supermarkten. Bij Lidl en Albert Heijn zijn de verpakkingen het beste te recyclen, bij Jumbo en de Ekoplaza een stuk minder goed.

28 september 2021 — 16:21 IMF: Nederland doe meer tegen klimaatverandering

Wed, 29 Sep 2021 10:18:23 GMT

This is a subtitle for your new post

IMF: Nederland doe meer tegen klimaatverandering

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) roept Nederland op om meer te doen tegen klimaatverandering. Het klimaatbeleid in Nederland is niet scherp genoeg volgens het IMF, niet alle klimaatdoelen zouden hiermee behaald kunnen worden.

De oproep komt naar aanleiding van een rapport over de Nederlandse economie. Met al de genomen maatregelen gaat het waarschijnlijk niet lukken om de uitstoot van broeikasgassen in 2030 en 2050 met 49 en 95 procent te verminderen ten opzichte van het niveau van 1990, zo stelt het Fonds.

Toeslagen

Het IMF geeft de Nederlandse politiek tegelijkertijd ook tips om het beleid aan te scherpen om de doelstellingen wél te kunnen halen. Zo stelt het Fonds onder meer voor om toeslagen in te stellen om zo de uitstoot van CO2 tegen te gaan. Daarnaast zouden de emissies in de landbouw harder moeten worden aangepakt, al is dat in Nederland inmiddels een heet hangijzer geworden.